ఇండస్ వాటర్స్ ట్రిటీ కింద పశ్చిమ నదుల నీటి వినియోగంపై భారత్ దుర్వినియోగానికి పాల్పడుతోందని పాకిస్తాన్ తాజాగా ఆరోపణలు చేస్తోంది. ఫహల్ఘామ్ సంఘటన తరువాత రెండు దేశాల మధ్య ఇప్పటికే సున్నితంగా మారిన విషయం తెలిసిందే. ఈ ఆరోపణలతో ద్వైపాక్షిక సంబంధాల్లో మరో కీలక మలుపు తిరుగుతున్నాయి.
ఇండస్ వాటర్స్ ట్రిటీ: ఒప్పందం, హక్కులు, పరిమితులు
1960లో ప్రపంచ బ్యాంక్ మధ్యవర్తిత్వంలో కుదిరిన ఇండస్ వాటర్స్ ట్రిటీ, భారత్–పాకిస్తాన్ మధ్య అత్యంత దీర్ఘకాలంగా కొనసాగుతున్న ద్వైపాక్షిక జల ఒప్పందంగా గుర్తింపు పొందింది. ఈ ఒప్పందం ప్రకారం, ఇండస్ నది వ్యవస్థలోని ఆరు ప్రధాన నదులను రెండు దేశాల మధ్య విభజిస్తూ, పూర్వ నదులు భారత్ వినియోగానికి, పశ్చిమ నదులు ప్రధానంగా పాకిస్తాన్ వినియోగానికి కేటాయించబడ్డాయి. అయితే, పశ్చిమ నదులపై భారత్కు పూర్తిగా నిషేధం కాకుండా, పరిమితమైన, నియంత్రిత వినియోగానికి మాత్రమే అనుమతి ఇచ్చింది.
ఈ పరిమిత వినియోగం అనేది సాగునీటి అవసరాలు, గృహ వినియోగం, అలాగే రన్-ఆఫ్-ది-రివర్ హైడ్రోపవర్ ప్రాజెక్టులకు మాత్రమే వర్తిస్తుంది. నీటి నిల్వలు సృష్టించడం, ప్రవాహాన్ని మళ్లించడం లేదా దిగువ దేశ ప్రయోజనాలకు భంగం కలిగించే చర్యలు చేపట్టరాదన్నది ట్రిటీ మూల సూత్రం. ఇదే అంశం ఇప్పుడు పాకిస్తాన్ ఆరోపణలకు కేంద్ర బిందువుగా మారింది.
పాక్ వాదన ప్రకారం, భారత్ చేపడుతున్న కొన్ని హైడ్రోపవర్ ప్రాజెక్టులు కేవలం సాంకేతిక అభివృద్ధి కోసమే కాకుండా, భవిష్యత్తులో నీటి ప్రవాహంపై నియంత్రణ సాధించే అవకాశం కలిగిస్తున్నాయన్న అనుమానం లేవనెత్తుతోంది. ఈ అనుమానాలే ద్వైపాక్షిక విశ్వాసాన్ని దెబ్బతీస్తున్న ప్రధాన కారణంగా మారుతున్నాయి.
పాకిస్తాన్ ఆరోపణల వెనుక వ్యూహాత్మక ఆందోళనలు
పాకిస్తాన్ స్పందనను కేవలం ఒక సాధారణ దౌత్య వ్యాఖ్యగా చూడలేం. ఇది దేశ జల భద్రతకు సంబంధించిన వ్యూహాత్మక ఆందోళనల ప్రతిబింబం. పాకిస్తాన్ వ్యవసాయం, ఆహార భద్రత, గ్రామీణ ఉపాధి అన్నీ ప్రధానంగా ఇండస్ నది వ్యవస్థపై ఆధారపడి ఉన్నాయి. కాబట్టి, పశ్చిమ నదులపై ఏ చిన్న మార్పు జరిగినా, అది తమ దేశ భవిష్యత్తుపై ప్రభావం చూపుతుందన్న భయం పాక్ పాలక వర్గాల్లో ఉంది.
ఇందులో మరో కీలక అంశం ట్రిటీ అమలులో పారదర్శకత. ద్వైపాక్షిక ఒప్పందాల ప్రకారం, కొత్త ప్రాజెక్టులు చేపట్టేటప్పుడు సాంకేతిక వివరాలు, డిజైన్ అంశాలు, పర్యావరణ ప్రభావాలపై ముందస్తు సమాచారం ఇవ్వాల్సి ఉంటుంది. పాకిస్తాన్ అభిప్రాయం ప్రకారం, ఈ సమాచార మార్పిడి సరైన స్థాయిలో జరగకపోవడం వల్లే అనుమానాలు పెరుగుతున్నాయి.
గతంలో బాగ్లీహార్, కిషన్గంగా ప్రాజెక్టుల సమయంలోనూ ఇలాంటి వివాదాలు తలెత్తాయి. ఆ సందర్భాల్లో అంతర్జాతీయ మధ్యవర్తిత్వం, న్యూట్రల్ ఎక్స్పర్ట్ జోక్యం అవసరమైంది. అదే అనుభవం దృష్టిలో ఉంచుకుని, ఈసారి కూడా సమస్య అంతర్జాతీయ వేదికల దాకా వెళ్లే అవకాశముందని విశ్లేషకులు భావిస్తున్నారు.
ద్వైపాక్షిక సంబంధాలపై ప్రభావం, ముందున్న మార్గాలు
ఇండస్ వాటర్స్ ట్రిటీ ఇప్పటివరకు భారత్–పాకిస్తాన్ మధ్య యుద్ధాలు, రాజకీయ సంక్షోభాలు వచ్చినప్పటికీ కొనసాగిన అరుదైన ఒప్పందంగా నిలిచింది. అలాంటి ఒప్పందంపై ప్రశ్నలు తలెత్తడం అంటే, ద్వైపాక్షిక సంబంధాల్లో విశ్వాస లోటు ఎంత తీవ్రంగా ఉందో సూచిస్తుంది. నీటి వివాదం కేవలం సాంకేతిక అంశం కాదు; ఇది దౌత్య, భద్రత, ప్రాంతీయ స్థిరత్వంతో ముడిపడి ఉంది.
ఈ వివాదం మరింత ముదిరితే, రెండు దేశాల మధ్య ఇప్పటికే పరిమితంగా ఉన్న సంభాషణ మార్గాలు పూర్తిగా మూసుకుపోయే ప్రమాదం ఉంది. అంతేకాకుండా, దక్షిణాసియాలో ట్రాన్స్బౌండరీ వాటర్ మేనేజ్మెంట్పై అంతర్జాతీయ స్థాయిలో ప్రతికూల సందేశం వెళ్లే అవకాశం కూడా ఉంది. ఇది ఇతర ప్రాంతీయ నీటి ఒప్పందాలపై కూడా ప్రభావం చూపవచ్చు.
ముందున్న మార్గం స్పష్టంగా ఉంది. ట్రిటీ నిబంధనల ప్రకారం సాంకేతిక స్థాయిలో చర్చలు, నిపుణుల కమిటీ సమావేశాలు, పారదర్శక సమాచార మార్పిడి జరగాలి. రాజకీయ ప్రకటనల కంటే, ఒప్పందాత్మక విధానాలే ఈ వివాదానికి శాశ్వత పరిష్కారం చూపగలవు. లేకపోతే, నీటి హక్కుల అంశం మరోసారి భారత్–పాకిస్తాన్ సంబంధాల్లో దీర్ఘకాలిక ఉద్రిక్తతకు కారణమయ్యే ప్రమాదం స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది.
#IndusWatersTreaty
#BilateralRelations
#WaterDiplomacy
#TransboundaryRivers
#SouthAsia
Doctorate in Journalism with 29 years of hands-on experience in print, electronic, and digital media, alongside sustained academic engagement as a postgraduate instructor in journalism and communication studies.